Getest en goedgekeurd : Brugge die skone

'Verjaren is iets speciaals,' zegt Katrien. Een hele dag ben je het centrum van de aandacht; het feestvarken. Felicitaties vliegen om je oren. Je wordt overstelpt met cadeaus. Maar welk mooier cadeau kan je geven dan iemand jouw eigen exclusieve tijd te geven. En dat is hetgeen we nu al een paar jaar doen. We trekken er gewoon nog eens extra op uit ter ere van de jarige. Heerlijk toch!'

Katrien: 'Met drie verjaardagen die én in de winter én rond de feestdagen vallen, is het meer de regel dan de uitzondering dat deze uitstap ietwat later op het jaar doorgaan. Maar, hey, van uitstel komt geen afstel.'

BRUGGE DIE SKONE

Katrien: 'Dit keer viel ons oog op onze eigen provinciehoofdstad; op Brugge die skone. Tot onze scha en schande moeten we vaststellen dat we Brugge nog niet veel bezocht hebben (#sorrysosorry). De keren dat we er als kind zelf in rondgedwaald hebben, zijn lang niet op 2 handen te tellen. Waarschijnlijk meteen de reden waarom we de schoonheid van het Venetië van het Noorden misschien als iets te vanzelfsprekend nemen. Tijd dus om hier nog eens verandering in te brengen en de stad aan onze kinderen te leren kennen.'

DE HEREN VAN GRUUTHUSE

'En laat er nu net een nieuw museum in Brugge zijn; allé nieuw is het niet echt maar het is toch vol-le-dig vernieuwd, en hoe ! Naast de Onze Lieve Vrouwekerk heropende het Gruuthusemuseum nog maar pas haar deuren. Wij er dus met veel verwachtingen naar toe.
Aan eten meenemen dachten we niet. Een pas geopend museum zou wel een restaurant hebben. En was dat niet zo, dan zouden we pal in het centrum van Brugge wel iets te knabbelen vinden, niet?

AIAI

Eenmaal in Brugge beseften we dat we iets heel belangrijks over het hoofd hadden gezien. Nu, wie Brugge en zijn folklore kent, zal het wel begrijpen als we zeggen dat we Brugge aandeden op Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart. Inderdaad, nét op dit dag maakt de Heilige Bloedprocessie haar opwachting in de straten van Brugge. Wisten we onmiddellijk al wat we in de namiddag zouden doen. Veel anders kan je die dag tussen 14u30 en 16u30 eigenlijk ook niet doen. Alle musea in de stad zijn – logisch ook – potdicht. Maar hey, flexibel als we zijn, schakelden we zonder problemen over op het plan B. Het werd dus een bezoekje aan het Gruuthusemuseum, een hapje eten en een paar uurtjes rondhangen op het parcours van de stoet. Niet slecht zou ik zeggen.'

WAT EEN ONTVANGST

'Op naar het museum dus. De auto onder de grond aan het zand; de kleine smalle pittoreske straatjes zijn alvast een smaakmaker. Eenmaal de OLV-kerk gepasseerd, konden we niet naast de ingang van het museum heen. Het paviljoen waar je nu je ticketje moet kopen, mag dan wel bijzonder modern zijn, het past wonder boven wonder perfect met het neo-gothische stadspaleis van de Heren van Gruuthuse. Het moet gezegd; we werden écht bijzonder hartelijk onthaald. We voelden ons bijgevolg heel erg welkom hetgeen toch niet onbelangrijk is als je enkele uren in een museum optrekt. De toon was gezet. Via de zonovergoten binnenplaats liepen we naar de échte ingang van het paleis. Meteen werden we met de leuze van de oude bewoners van de patricierswoning om de oren geslagen: ‘plus est en vous’; ‘meer is in u’ oftewel, haal ook voor jezelf het onderste uit de kan. En dat zullen we geweten hebben. Een vriendelijke medewerker overhandigde ons in de inkomhal een audiogids. Wie ons kent, weet dat hiermee extra punten gescoord worden.'


Katrien: 'Je ogen krijgen de kost in het Gruuthusemuseum. Prachtige wandtapijten van Brugse makelij, verfijnde gotische zandstenen sculpturen, houtsnijwerk om u tegen te zeggen!'
 

LODEWIJK VAN GRUUTHUSE

'In de eerste zaal hebben we een eerste ontmoeting met de heer des huizes, met Lodewijk van Gruuthuse. De wie-vraag, wat-vraag en de hoe-komt-hij-aan-zijn-geld-vraag worden hier beantwoord. Na deze ruimte wordt het verhaal van Lodewijk opgenomen in het groter verhaal van het Middeleeuwse Brugge van onder andere de grote Keizer Karel V. En je ogen krijgen er de kost. Prachtige wandtapijten van Brugse makelij, verfijnde gotische zandstenen sculpturen, houtsnijwerk om u tegen te zeggen, het o zo bekende Brugse kantwerk enzovoort enzoverder.'

DOOLHOF

'De bijna 20 ruimtes volgen elkaar mooi op. Al denk je nu en dan wel eens ‘waar zitten we nu ergens in het paleis’. Via een trapje hier, een kamertje daar en een draaitrapje meer of minder, kom je uiteindelijk ook op een plekje waar je echt eens moet gaan kijken, namelijk de unieke houten bidkapel van waaruit je rechtstreeks in de OLV-kerk kan turen. Lekker spannend moet dat geweest zijn. Ook het idyllische balkonnetje mag je niet vergeten. Van hieruit heb je een onvergetelijk zicht op de Bonifacusbrug, blijkbaar een van de meest romantische plekjes van Brugge.'

AANKOMEN MAG

'Wat ook heel erg leuk is, dat is dat je doorheen het museum hier en daar leuke voelplaten hebt. Zo van die platen waar de kinderen écht eens kunnen aan prutsen. Altijd leuk in een museum, zo van die plaatsen waar je tegen de kinderen moet zeggen: allé, daar mag je écht wel aankomen. Wat kan je onder andere doen? Ruiken aan goederen die via de handelsroutes naar Brugge werden gebracht; voelen aan stof of aan stenen die toendertijd gebruikt werden, een schip beladen, noem maar op. Allemaal leuk om het museum ook voor de kinderen toegankelijk te houden.

Tip: kijk tijdens je bezoekje niet alleen naar het hetgeen op de tafels uitgestald ligt, of aan de muren hangt, maar kijk gerust ook eens naar de adembenemende tegelvloer. Zowel de originele als de gerestaureerde zijn ronduit het bekijken waard. Oh ja, en kijk zeker ook eens omhoog.'

EN NU?

'Aan het eind van ons bezoek, begonnen de innerlijke mens ook aandacht te vragen. In het museum zelf kan je hiervoor niet terecht. Maar geen paniek, Brugge zou Brugge niet zijn als er niet op elke hoek van de straat een restaurant zou zijn. Wij gingen net bij het buitengaan van het museum een hapje eten in het restaurant met de klinkende naam ’t Schrijverke. Geen rare naam als je vanop het terras zicht hebt op het standbeeld van de grootse Guido Gezelle himself. En nadien, aha, toen gingen we ons vergapen aan de schitterende kostuums van de Heilige Bloedprocessie.

De andere musea van ons plan A zullen we bij een volgend bezoekje aan de hanzestad wel aandoen. Moe maar zeer tevreden keerden we uiteindelijk huiswaarts. Drie kinderen in huis, dat maakt drie verjaardagsuitstappen. One down, two to go… wordt vervolgd dus…'

WAT VONDEN WE ERVAN?

'Je ziet dat er over dit museum goed nagedacht is. De restauratie is duidelijk een titanenwerk geweest. De collectie is origineel en uniek. Na een bezoekje in dit historisch kader hebben we een nog beter beeld van Brugge in zijn gloriedagen. Enig minpuntje vonden we wel dat het interessante verhaal van de heer des huizes wat meer aan bod had mogen komen.'

PRAKTISCH

Het museum ligt aan de overbekende Dijver en is – behalve op maandag – elke dag van de week open.
De prijs voor een volwassene is 12 EUR, kinderen zijn tot 17 jaar gratis. Ook met een Museumpass is de toegang gratis – goed om weten. Parkeren deden we in Parking ’t Zand. Beter kan je niet staan. Je rijdt er in aan de rand van de stad en je komt knal in het centrum boven de grond. Onmiddellijk klaar om te stad te gaan verkennen.

Alle info vind je via de website van het Gruuthusemuseum

WIE ZIJN WIJ?

Wij zijn een gezin met 3 opgroeiende jongens (8, 10 en 12) waarvan de passie om op ontdekking te gaan door de aders stroomt.

Elk van ons heeft een onstuitbare drang om op pad te gaan, om onder de spreekwoordelijke kerktoren uit te geraken en om alles wat er te ontdekken valt, ook te gaan ontdekken.

En daarom proberen we elk weekend op verkenning te gaan en iets nieuws te zien.  Afhankelijk van de steeds voller wordende agenda van de opgroeiende mini-onsjes lukt dat de ene keer al beter dan de andere keer. Voorlopig, fingers crossed hopelijk nog lang, gaat onze kroost mee in het verhaal. Ze durven het zelfs aan om meer en meer het initiatief te nemen … De drang om de wereld dichtbij of verderaf te  ontdekken is duidelijk erfelijk, minstens besmettelijk of aanstekelijk. We kunnen alleen maar hopen dat de kroost nog lang met ons mee op pad wil trekken.

Deze trips geven ons zonder uitzondering tonnen energie en bezorgen ons ontelbaar mooie herinneringen die niemand ons nog kan afnemen. Basta !

Onze avonturen kan je volgen op onze blog www.eskonpeupejer.com