Getest en goedgekeurd: Oostende met kids

Wie Oostende zegt, zegt Koningin der Badsteden en denkt er meteen een warme zonnige zomerdag bij vol zee en strand. Maar in het midden van de Belgische kustlijn is er natuurlijk meer te beleven dan zee en strand, al is een stevige strandwandeling in de herfst ook altijd een voltreffer.

KUNST IN OOSTENDE

Onze Riebedebie-reporter Katrien Van Keirsbilck trok op een gure 11 november richting de kust. Het weer zat niet mee dus buiten vertoeven was geen goed idee.

Katrien: 'We hadden gelukkig wel een plan. We zouden één van de musea van Oostende bezoeken. Deze badstad is namelijk de thuishaven van kunstenaars zoals Ensor en Permeke. Hier en daar hadden we deze schilders wel al eens ontmoet maar waar kan je hen beter leren kennen dan in hun heimat. Het plan was dus om een hapje te eten en daarna een bezoekje te brengen aan Mu.zee en nadien eventjes af te draaien naar het Permekemuseum in Jabbeke.

ETEN MET ZICHT OP ZEE

Een mens moet een plan hebben en dat hadden we dus. Zoals altijd parkeerden we lekker makkelijk ondergronds om richting zeedijk te trekken en in Ocean een hapje te eten. De kaart is niet al te groot maar alles wordt dagvers bereid en de kinderen voelen zich er op hun duizendste gemak. En… je hebt er een schitterend zicht op de dijk, het strand, een ver-weg dobberend baggerschip. Dat kan uiteraard ook wel tellen. In elk geval geeft ons dat altijd genoeg voer om de quality time aan tafel te vullen.

Eenmaal de buikjes vol, trokken we vol moed richting Mu.zee. Bij het naderen van het museum hadden we al een naar voorgevoel. Alles was er donker en het zag er niet alleen potdicht uit, het was het ook. Het was inderdaad maandag 11 november en, feestdag of niet, de maandag is het museum dicht.

EEN PLAN KAN VERANDEREN

Maar hey, we treurden niet. Er zou wel een alternatief uit de lucht komen vallen. Eventjes de website van Riebedebie erbij gehaald en al snel was de kogel door de kerk; we zouden – na er jaren geleden al eens gepasseerd te zijn – nog eens naar Raversyde gaan.

Het was alsof we ergens aangevoeld hadden dat we toch buiten zouden rondlopen: mutsen , sjaals, handschoenen en dikke winterjassen; alles lag in de wagen. En gelukkig maar want een bezoekje aan de site van Raversyde doe je toch voor 90% buiten.

RAVERSYDE ?

Maar wat is Raversyde nu eigenlijk?

Moeilijke vraag eigenlijk. Raversyde is niet één enkel museum. Het zijn er een vijftal samen. Zeggen dat de museumsite uitgestrekt is, is dus een understatement. Een ticketje kochten we in het hoofdgebouw om daarna via het natuurpark naar de échte ingang van de museumsite te wandelen. Het natuurpark zelf is vrij te bezoeken maar in het gure weer dat wij toebedeeld kregen, lieten we dit aan ons voorbij gaan.

AUDIOGIDS

Eenmaal binnen in het betalend gedeelte, kregen we wat uitleg en konden we met de audiogids in de hand het bezoek aanvatten. Wel wat jammer dat we niet allemaal een audiogids kregen. Enkel de betalende bezoeker kreeg er eentje. De kinderen, die gratis binnen mogen, moesten dus met ons meeluisteren. Normaal zou dat geen probleem zijn, maar met wat volk in de buurt of buiten met wat wind was dit geen evidentie.

Dit wel ter zijde maar toch niet onbelangrijk want via deze audiogids krijg je toch heel wat informatie die je anders niet meekrijgt.

ONTMOETING MET KAREL

Wat je eerst ziet, is meteen verrassend.

Al gehoord van Prins Regent Karel? Een beetje een vergeten telg van de Belgische Koninklijke familie die toch een zestal jaar over ons land geregeerd heeft. Moet je maar eens opzoeken. Wel, die Prins Regent woonde decennia lang in Raversyde. Niet vreemd want begin 20ste eeuw verwierf zijn grootvader Leopold II deze gronden. Zijn houten chalet staat er inmiddels niet meer; die werd door de Duitsers platgebrand. Maar de woning van Prins Karel staat er nog; mét inboedel. Klein, idyllisch maar toch historisch bijzonder. Verteerd door frustratie en afkeer van de dynastie trok hij zich er na zijn regentschap als kunstschilder 'Karel van Vlaanderen' terug. Tot begin jaren 80 genoot hij er van de rust en blijkbaar van rare culinaire vondsten zoals whisky met melk of vanille-ijs met mosterd.

Als we zijn stijl van wonen mogen geloven, toch een bijzonder zonderling figuur.

HET VERRASSENDE GROENE PAND

Bij het verlaten van deze woning, komen we in het oorlogsgedeelte van Raversyde. We passeerden eerste een groen-geruit-geschilderd pand waar we eerst niet wisten of we geacht werden er binnen te gaan. Schuifelend deden we het toch. Gelukkig maar want hier kregen we van een gids een mooie en interessante uitleg over het belang van deze zogenaamde batterij voor de verdediging van de havens van Zeebrugge en Oostende.

BUNKERS

Daarna is het letterlijk mutsen terug op en handschoenen aan om de meer dan 60 bunkers en de boven - of ondergrondse verbindingsgangen van beide wereldoorlogen te verkennen.

De wandeling doorheen het terrein bestaat uit 2 wandellussen; één rond de eerste wereldoorlog: batterij Aachen en één rond de tweede wereldoorlog, meer bepaald het deel van die gigantische Duitse verdedigingslinie gekend onder als de Atlantikwall die van Spanje tot het hoge Noorden ook via Oostende liep. Twee keer oorlog, twee keer bunkers maar toch zo verschillend.

Het valt niet te ontkennen, de wandeling door de bunkers terwijl de hagel of de regen uit de hemel viel en de gure wind in ons gezicht sneed, deed ons opnieuw nadenken over de zinloosheid van het om die jonge gasten in de ploeterende modder in te jagen.

OP NAAR DE 15DE EEUW

Na de natuurpracht, de passage rond Prins Regent Karel en rond beide oorlogen, is er nog een laatste deeltje in dit museum. Maar daarvoor moesten we terug naar het eerste gebouw aan de parking.

Iets heel anders in dit laatste stukje.

In dit onderdeel wordt teruggegaan naar de 15de eeuw, naar de tijd waarin Raversyde nog een heus vissersdorp was en deel uitmaakte van het verdwenen eiland ‘Testerep’. In de vier gereconstrueerde huizen kan je ervaren hoe er in die tijden overleefd werd. Het verhaal achter die bewoners krijg je deels via de audiogids maar ook in de tentoonstelling die je in het hoofdgebouw kan bezoeken.

NIET ALTIJD OPEN !

Wij gingen op 11.11 en zonder te weten was dit de laatste dag voor de winterstop dat de site bezocht kan worden (behalve natuurlijk het natuurpark). De site gaat terug op in maart.

Natuurlijk kan je, ongeacht het seizoen, altijd een wandeling in het natuurpark maken! En dat is meer dan leuk!'