Krokustip! Ga naar het Huis van de Europese Geschiedenis en leer bij

Het gezin van reporter Leen trok op een koude zondagmiddag naar Brussel. Ze wandelden door de laatste sneeuw in het Leopoldpark en bezochten er één van de verschillende Riebedebie-leden die in en rond dit park te vinden zijn: het Huis van de Europese geschiedenis.

LEEN:
“Oh nee, mama gaat er weer uitgepikt worden en gaat weer haar schoenen moeten uitdoen!” Met deze uitspraak startten wij ons bezoek aan het Huis van de Europese geschiedenis. En neen, dat was niet omdat ik mijn schoenen zo smerig had gemaakt in het mooie Leopoldpark. In het park lag nog sneeuw, en de ganzen paradeerden er op het ijs van de vijver. Wij kuierden rond in het park en zagen een stuk van de Berlijnse Muur, een kunstwerk met struisvogels met hun kop in het zand, of beter, de sneeuw, infoborden over de interessante geschiedenis van het Leopoldpark (ooit was hier een zoo!) en een speelpleintje. We gingen ook eens kijken naar het Alberto Spinelligebouw, maar hé, mijn schoenen konden er nog mee door.
Waarom ik ze dan wel riskeerde uit te moeten doen? Wel, bij het Huis van de Europese geschiedenis kom je niet zomaar binnen! Eerst netjes met het bewijs van je reservatie aanschuiven, en dan door een controle zoals op de luchthaven. En ik weet niet hoe ik er op luchthavens in slaag, maar telkens word ik er uit gehaald voor een grondigere controle. Hier gebeurde dat niet, en werd ik, nadat ook mijn temperatuur gescand was, doorgelaten.
 

Met interactieve audioguide
Eens binnen zagen we meteen dat “Huis” een understatement is. Dit museum is groot en luxueus, in een historisch gebouw dat nog maar sinds 2017 dienst doet als het Huis van de Europese geschiedenis.   
We bezochten eerst de permanente tentoonstelling en kregen hiervoor elk een tablet met headset. Deze audioguide is super goed en begeleidt je doorheen de chronologische voorstelling van het ontstaan van Europa. Je start bij de Oudheid waar je uitleg krijgt over de naam Europa en doorloopt daarna de geschiedenis, met al zijn mooie en minder mooie kanten. De industriële revolutie, de kolonisatie, de twee wereldoorlogen, de koude oorlog,… komen allemaal aan bod. Er wordt daarbij niet enkel gefocust op Europa op zich. Het belang van gebeurtenissen elders in de wereld wordt ook belicht.
 

Op de bovenste verdiepingen komen we meer in “onze tijd”, opnieuw met vrolijke zaken zoals de opkomst van het toerisme maar ook met trieste zaken zoals bootvluchtelingen. Het viel ons tijdens ons bezoek op dat het (vele) personeel super attent is en dat er zeer veel aandacht aan de afstandsregels wordt besteed. We zagen ook een aantal keren twee speciale desinfectiemedewerkers aan het werk.
Op dit moment loopt er ook een tijdelijke tentoonstelling in het Huis van de Europese Geschiedenis: “Fake for real, een geschiedenis van vervalsingen”. Nog tot oktober 2021 kan je daar alles te weten komen over vervalsingen in de geschiedschrijving, uitgevonden reisverhalen, valsemunterij, … Voor deze tentoonstelling is er geen audioguide maar er is veel info te lezen en er kunnen geluidsfragmenten beluisterd worden. En onze kinderen werden natuurlijk ook erg geboeid door technologische hoogstandjes zoals een boek dat zichzelf schrijft terwijl je het bekijkt, een videogame, vele aanraakschermen en een twitterspel.

Maar terug naar de inhoud. Er wordt uitgebreid aandacht besteed aan meester-kunstvervalser Han van Meegeren en zijn nagemaakte Vermeer-schilderijen. Dat vervalsen niet altijd slecht hoeft te zijn, blijkt uit de fascinerende verhalen over de vervalsers van paspoorten en doorgangsbewijzen in de Tweede Wereldoorlog, die door hun werk het leven van velen konden redden. We zagen er ook vitrines vol nagemaakte luxespullen zoals kleding en parfums. Zeer veel aandacht gaat tenslotte naar fake news en desinformatie. De kinderen konden zelf in een spel ondervinden hoe sociale media bespeeld wordt om mensen te beïnvloeden, welk soort boodschappen meer volgers opleveren,… Super interessant dus voor onze twee tieners!

Praktisch:
Op tijd en online reserveren is voor dit museum een must. Plan dit bezoek liefst al enkele weken op voorhand, dan heb je meer keuze tussen verschillende tijdssloten. Je boekt online hier. Als je de permanente en de tijdelijke tentoonstelling (zoals wij deden) samen wil bekijken, dan boek je twee maal tickets. Alle tickets zijn trouwens volledig gratis. Het Huis van de Europese geschiedenis is open op vrijdag, zaterdag en zondag.

Je bereidt je best voor op het feit dat er geen lockers gebruikt mogen worden. Rugzakken en andere (grotere) tassen zijn niet toegelaten. Wij wandelden dus rond met onze jassen, mutsen, handschoenen,… Volgens de website moet je je identiteitskaart bij hebben, maar deze werd ons niet gevraagd.
Het Huis van de Europese geschiedenis is perfect bereikbaar met de trein of de metro. Wij kozen voor de auto en parkeerden in parking Jourdan (Forte dei Marmi) vlakbij het Leopoldpark. Deze parkeergarage was op een zondag in coronatijd bijna leeg. Parkeren in de straten vlakbij kan in principe ook, maar wij vonden nergens lege plaatsjes.

In de buurt vind je ook het Museum voor Natuurwetenschappen het Parlamentarium ) en de Grote Vergaderzaal van het Europees Parlement. Die laatste twee zijn momenteel wel gesloten.

 

WIE IS LEEN?

Pieter en Leen, twee prille veertigers, en Hannah en Quinten, twee nieuwsgierige tieners, ze werken allebei als zelfstandige en uitstapjes doen is een fijne uitlaatklep. Ze wonen in het geografisch middelpunt van Vlaanderen: de bosgemeente Buggenhout

Hun hobby’s? De kinderen doen allebei judo en gaan naar de academie. Hannah leest on-ge-loof-lijk veel. Pieter en Leen joggen en allemaal samen doen we uitstapjes. 

Hun favoriete bestemming? Een bestemming waar je iets kan zien, iets kan doen en liefst ook iets kan proeven! 

In de vakanties gaan ze wandelen in de bergen, en ons favoriete buitenlandse bestemming is daarom Zwitserland.

Levensmotto: De zin van het leven, die schrijf je zelf. 

Volg Leen via Instagram @leenholvoet