Mijn man en ik zijn fietsliefhebbers, maar geen wielerfans en we volgen de koers niet op TV. Waarom kiezen wij voor een bezoek aan het Koersmuseum? Omdat we niet rond de koers kunnen, wonend op een boogscheut van Roeselare, Koersstad bij uitstek met een diepgewortelde wielercultuur en geboortestad van wielerkampioenen.
Mijn ouders zijn best te vinden voor een uitje samen naar Koers. Mijn papa groeide op in Melden in de schaduw van de Koppenberg en de Oude Kwaremont. Hoewel hij slechtziend is, blijft zijn passie voor de wielersport haarscherp. We nemen plaats in het gezellige Koerskaffee, in hetzelfde gebouw als het museum, en genieten van een zeer smakelijke lunch: huisgemaakte vol-au-vent, stoofvlees in Rodenbachsaus en mixed grill met handgesneden frietjes. Mijn mama is aangenaam verrast en wil zeker terugkomen voor de fish en chips, en dan liefst op het zonnige terras.
We worden vlot bediend en met een goed gevulde maag staan we een uurtje later al in het onthaal/museumshop, waar de grandeur van het voormalig brandweerarsenaal meteen zichtbaar is. Het museum werd overigens volledig gerenoveerd en vernieuwd in 2018. De vriendelijke jobstudente legt ons het parcours uit aan de hand van een eenvoudig plan. Ter gelegenheid van 40 jaar sponsoring door de Nationale Loterij in de Koers krijgen we ook een collector’s item vol verhalen over de Lotto-ploeg mee. In het museum vinden we bij bepaalde objecten een Lotto-balletje waarbij telkens een weetje terug te vinden is in het krantje.
Roeselare heeft 4 wereldkampioenen wielrennen uitgelicht: Benoni Beheyt, Patrick Sercu, Jean-Pierre Monseré en Freddy Maertens. Daar verwijst de eerste zaal op de benedenverdieping naar, de indrukwekkende Zaal der Wereldkampioenen. Vanaf het moment dat we binnenstappen, weten we het. KOERS is geen stoffig archief vol jargon. Het is een beleving voor jong en oud, mét of zonder koersmicrobe. In deze zaal staat het Stalen Ros centraal. Boven ons hoofd, tegen het authentiek plafond, prijken 22 exemplaren uit meer dan 200 jaar geschiedenis van de tweewieler. De evolutie van de fiets in de tijd kan je meevolgen op de panelen: van de eerste loopmachine uit 1817 tot een hoge bi, van de postfiets tot een crossfiets van Sven Neys.
Onze aandacht wordt tegelijk getrokken door de recente en sprekende beelden van de tijdelijke foto-expo “Land van de koers”. Deze werd samengesteld door curator Wout Beel, huisfotograaf bij Soudal-Quickstep, en (inter)nationale collega-fotografen. We zijn fotoliefhebbers en voelen nu ook de ziel van de koers in Vlaanderen. Het wordt een beklijvende rit langs een hondertal krachtige beelden van klimmende wielerhelden over kasseien en kuitenbijters, tussen de maïs, door drassige velden en andere Vlaamse landschappen in weer en wind. Door modder besmeurde gezichten, volksfeesten en joelende supporters langs parcours van de kermiskoers tot de klassiekers zoals de Ronde van Vlaanderen en Gent-Wevelgem.
Wil jij deze sfeerscheppende foto-tentoonstelling ook zien? Dan kan dit nog tot 29 juli, de dag van het Natourcriterium in Roeselare. Meer info
De lift of de trap brengt ons naar het 2de verdiep van dit imposante gebouw. We spelen snel een (wieler)truitje uit, want de temperatuur ligt hier duidelijk enkele graden hoger onder het dak. Koers is meer dan sport, vormt de rode draad op deze museumzolder: koers is ook cultuur, emotie, kermis, oorlog, toewijding en commerce. Talloze objecten zoals kleurrijke wielertruien, petjes, bidons, schoenen, fietsen, trofeeën en standbeelden van wielerhelden van vroeger en nu, affiches, getuigenissen, video- en luisterfragmenten laten verhalen tot leven komen.
Mijn papa voelt gefascineerd aan een moderne koersfiets, waarbij de elektronische shifters van de versnellingen in de remhendels en zónder kabels zijn geïntegreerd. Het stuk gewijd aan Sabella Diata, vind ik ontroerend. Zij is een Senegalese kampioene, activiste, rolmodel en pionier van het Afrikaanse Wielrennen, terwijl wielrennen voor vrouwen op dat moment in Senegal geen evidentie was. De compilatiefilm waarin een reeks memorabele wielermomenten gebundeld wordt, spreekt mij minder aan, maar is ongetwijfeld heel herkenbaar voor wielerfans.
Een laatste sprint brengt ons tenslotte naar het eerste verdiep, waar het verhaal en de getuigenissen over de Roeselaarse volksheld Jean-Pierre Monseré me naar de keel grijpen. Op heel jonge leeftijd wordt hij wereldkampioen en amper een jaar later verongelukt hij tijdens een kermiskoers. Hij laat een vrouw en drie jonge kinderen achter.
Op de Roeselaarse Street Art wandeling kun je 2 beelden van Jempi ontdekken.
In de “Fabriek” kunnen kinderen aan de slag met allerlei materiaal tijdens workshops, ateliers en klasuitstappen. En tenslotte eindigt onze rondrit anderhalf uur later in een depot “Service Course” vol mooi uitgestalde fietsen van Tom Boonen, Fabian Cancelara en andere klinkende namen.
Als koersleek ben ik toch onder de indruk bij het zien van al die schoonheid en al dat lijden op twee wielen; de toewijding, doorzetting en mentale veerkracht; het vallen en weer opstaan. Koers is geen museum voor alleen kenners. Het is een plek waar de liefde voor wielrennen en de fiets voelbaar is in elke anekdote en elk museumstuk van deze uitgebreide collectie.
Ontdek dé internationale schatkamer van het wielrennen. Nergens anders ter wereld vind je zo'n indrukwekkende verzameling koersfietsen, trofeeën, truien en memorabilia. Bewonder de toppers in de permanente collectie of plaats een sprintje om te genieten van de vele, tijdelijke tentoonstellingen. KOERS is (er) voor iedereen!
Gepassioneerde planner van uitstapjes en reizen voor haar gezin, altijd in voor avontuur. Samen met haar man Siem zoekt ze creatieve manieren om hun twee tienerdochters (2009, 2011) te blijven boeien. Verbinden met elkaar en nieuwe plekjes ontdekken, daar wordt ze écht blij van.
