Soms hoef je niet ver te reizen om even helemaal uit de werkelijkheid te verdwijnen. Samen met mijn vriendin Elisa trok ik naar Laken voor een namiddag tussen sterren en planeten, ver weg van de drukte van de stad. Wat begon als een gewone uitstap, voelde al snel als een kleine reis door het heelal. Alleen al ter plaatse geraken werd een avontuur op zich. Door de finale tussen Anderlecht en Union stond de hele buurt muurvast. Alsof dat nog niet genoeg was, verloor Anderlecht ook nog eens met 3-1... Maar eenmaal we het planetarium binnenstapten, maakten de chaos snel plaats voor rust en verwondering.
Zoals altijd begon het bezoek met een beetje opzoekwerk, want een plek wordt toch net dat tikkeltje interessanter als je weet wat erachter schuilt.
Het Planetarium in Brussel heeft namelijk zijn oorsprong in de Wereldtentoonstelling van 1935. In die periode wou België tonen hoe modern en vooruitstrevend het was en wetenschap speelde daarin een grote rol. Het oorspronkelijke complex kreeg de naam Alberteum, genoemd naar koning Albert I, en moest wetenschap dichter bij het grote publiek brengen. Bijna honderd jaar later zijn ze daar nog steeds mee bezig (alleen zijn de gadgets ondertussen een pak cooler geworden).
De grote showstopper was toen al de gigantische koepel van maar liefst 23 meter breed. Voor bezoekers in de jaren dertig moet dat echt pure magie geweest zijn. Plots zat je midden in Brussel onder een perfecte sterrenhemel, zonder wolken, zonder lichtvervuiling en vooral zonder Belgische regen. De projecties waren voor die tijd hypermodern en gaven mensen voor het eerst het gevoel alsof ze écht tussen de sterren zaten.
Doorheen de jaren veranderde het Planetarium verschillende keren. Tijdens de oorlog viel de werking grotendeels stil en later werd het oude gebouw uiteindelijk afgebroken. In de jaren zeventig kwam het huidige Planetarium er, opnieuw met één van de grootste koepels van Europa als blikvanger. Vandaag beschikken ze over digitale 360°-projecties waardoor je letterlijk door sterrenstelsels lijkt te vliegen.
We kwamen toe in het Planetarium iets voor een voorstelling startte. We neusden dan eerst wat rond in een kleine tentoonstelling over sterrenkunde, ruimtevaart en planeten. In de vitrines staan allerlei oude wetenschappelijke toestellen uitgestald waarvan je je spontaan begint af te vragen: “Maar… waarvoor diende dit ooit?”. Oude rekenmachines, meetinstrumenten en andere ingewikkelde uitziende apparaten.
Daarnaast zijn er ook interactieve elementen. Op schermpjes kan je bijvoorbeeld de werking van de zon volgen of deelnemen aan een kleine spacequiz. De absolute publieksfavoriet is de weegschaal waarop je je gewicht op andere planeten kan testen. Blijkbaar zou ik op Jupiter toch nét iets minder enthousiast op de weegschaal staan.
Wanneer het tijd is voor de voorstelling, word je naar boven geroepen richting de grote koepelzaal. Onderweg wandelden we naast een muur met er op een tal van vrouwelijke wetenschappers. Altijd fijn om zoiets te zien, zeker in een domein dat voornamelijk gedomineerd is door mannen.
Binnen krijg je een bijzonder setje oortjes waarmee je zelf je taal kiest: Nederlands, Frans of Engels. Kleine tip: de plaatsen linksachter in de zaal geven het beste zicht op de projecties.
Tijdens ons bezoek bekeken we twee films. De eerste was We Are Stars, een voorstelling die probeert te antwoorden op enkele van de grootste vragen ooit: waar zijn wij eigenlijk van gemaakt? Waar komt alle materie rondom ons vandaan?
Via spectaculaire beelden toont de film hoe sterren ontstaan, ontploffen en uiteindelijk mee verantwoordelijk zijn voor het leven op aarde. Het klinkt misschien heel wetenschappelijk, maar de uitleg blijft verrassend toegankelijk.
Daarna volgde The Great Solar System Adventure, voorlopig de nieuwste film van het Planetarium.
Deze voorstelling neemt je mee op een reis door ons zonnestelsel: van het verzengende oppervlak van Mercurius tot de ijzige gebieden rond Pluto. Het voelt soms bijna alsof je zelf door de ruimte zweeft, terwijl je tegelijk leert hoe bijzonder onze eigen planeet eigenlijk is.
Elke film duurt ongeveer dertig minuten en wordt gevolgd door een presentatie van de actuele sterrenhemel. Zelfs wanneer je meerdere films op dezelfde dag bekijkt, krijg je telkens een andere sterrenpresentatie, waardoor het nooit repetitief aanvoelt.
Misschien nog het sterkste punt van het Planetarium: je hebt absoluut geen wetenschappelijke voorkennis nodig om ervan te genieten. De films zijn visueel indrukwekkend, begrijpelijk opgebouwd en vooral bedoeld om verwondering op te wekken.
Benieuwd om meer te ontdekken? Dan raad ik zeker een bezoekje aan het Planetarium aan!
Openingstijden: Elke dag open van 10 tot 17 uur.
Route naar het Planetarium:
Toegankelijk met kinderen!
Ontdek de wonderen van ons universum via spectaculaire videobeelden 360° geprojecteerd op een gigantisch koepelscherm. Reis mee tussen de planeten van ons zonnestelsel, scheer over het oppervlak van Mars en slalom tussen de ringen van Saturnus! Tijdens jouw bezoek verken je de verste verten van het universum en ontsluier je de geheimen van het heelal. Verleg jouw grenzen in het Planetarium!
“Qui vivra, verra” is het motto van mijn leven. Daarom grijp ik elke kans om de wereld te ontdekken en ben ik vaak in het buitenland te vinden. Reizen is mijn grote passie. Tegelijk ben ik ook graag toerist in eigen land: nieuwe plekken ontdekken, de geschiedenis leren kennen en kunst bewonderen geven me telkens opnieuw inspiratie.
