Ontdek het harmonieus samenspel van schilder Paul Delvaux

Ken je de werken van Paul Delvaux? Het zijn er heel veel en wie hem kent, denkt spontaan aan de kunst met vrouwen, treinen, eventueel nog skeletten en altijd die Griekse tempels. Om de twee jaar is er in het Paul Delvaux Museum een nieuwe tentoonstelling. Het is een droomwereld die je op een rustige manier kan beleven in mooi ingerichte zalen. Tijdens mijn bezoek leerde ik het verhaal van een bijzonder kunstenaar begrijpen die toch wel typische werken heeft nagelaten!

Laat mij even van bij de start beginnen. Het Paul Delvaux museum is gevestigd in Sint-Idesbald (Koksijde), op wandelafstand van de zee. 

Bij het binnenkomen worden wij vriendelijk ontvangen en krijgen wij een inleiding tot de tentoonstelling.  Een instaprondleiding (op reservatie) kan ik op zich wel aanraden als je echt het verhaal wil begrijpen. Waarom schilderde Paul Delvaux heel vaak treinen? Waarom die donkere kleuren of waarom net die blauwe tinten op latere leeftijd?

Om de twee jaar wordt er een nieuwe tentoonstelling geïnstalleerd om zo alle werken aan bod te laten komen, maar tegelijk om het verhaal levendig te houden en uiteraard ook om ervoor te zorgen dat je eens terugkeert om zijn werken te bewonderen.  De lopende tentoonstelling gaat over "Het Lichaam en de achtergrond, een harmonieus samenspel".

De zalen zijn thematisch opgedeeld. Dus laat ons even verder wandelen doorheen de zalen.

Wist je dat je in heel wat werken van Paul Delvaux een perspectief krijgt te zien? Er is telkens een weg of pad geschilderd en aan de horizon zie je tempels of treinen. In de eerste zaal in het museum draait het deze keer rond het thema "natuur". Deze inspiratie kreeg hij mee vanuit zijn jonge jaren toen hij naar de academie ging om te schilderen. In de voormiddag kreeg hij les, in de namiddag moesten ze naar buiten om te schilderen. De tempels komen dan weer in zijn kunst omdat hij Grieks-Latijn had gestudeerd en dat de mythologie hem altijd had getriggerd.

Je vertoeft hier even op het gelijkvloers en vervolgens ga je via een helling naar beneden, in feite ondergronds. Het museum neemt meer dan 1000m² in beslag en loopt helemaal door onder de tuin tot onder de parking, dus het is best wel groot. Zou je niet denken als je de witte villa ziet bij aankomst...

Je moet weten dat Paul Delvaux geboren is in 1897 in de provincie Luik en dat hij in zijn jonge jaren heel vaak naar de zee kwam, altijd met de trein. Vandaar groeide zijn passie voor treinen, toen nog stoomtreinen; hij was erdoor gefascineerd. Dus het kan niet anders dan dat er een hele zaal toegewijd is aan werken met treinen en trams. De trams zag hij ook altijd vanaf het balkon waar hij woonde in zijn jeugdjaren.

Je kan het allemaal rustig bewonderen vanop banken die ook volledig passen in de sfeer. Er is ook een zaal met videomateriaal, als het ware een film met stukken waar je Paul Delvaux zelf aan het woord hoort over de betekenis die hij wou weergeven in zijn werken.

... en dat merk je doorheen de tentoonstelling. 

Je ziet er niet alleen schilderijen, maar ook aquarellen, tekeningen, schetsen. Hoewel hij vaak tot de surrealisten werd gerekend, verzette hij zich tegen het label en sprak hij liever van een "poëtisch realisme". 

In een bepaalde zaal lees je zelfs quotes van hem. Eentje ervan is "Ik zou een fantastisch schilderij willen maken, een schilderij waarin ik zelf in zou kunnen leven."

Zo was hij fan van de boeken van Jules Verne en heeft hij er een werk van gemaakt. Hij nam eigenlijk letterlijk een figuurtje over uit het boek en zette die op het schilderij. Hij had trouwens 1 jaar architectuur gestudeerd, dus die structuur en lijnen zijn ook heel typerend.

De stichting Paul Delvaux, die bijdraagt tot een betere kennis van zijn werk, en het museum doen best wel veel inspanningen. Iedere twee jaar is er een nieuwe tentoonstelling met telkens andere werken. Daarnaast heb je bepaalde evenementen waar bv. een stuk poëzie gebracht wordt met een muzikale omlijsting. 

Kinderen kunnen ook meekomen naar het museum, want er is een toffe fotozoektocht. Het is een traditionele fotozoektocht, je krijgt een blad met allemaal stukjes uit bepaalde werken en op het einde krijgt de enthousiaste deelnemer een kleine attentie. Voor de leeftijden 9 tot 11 jaar en 11 tot 13 jaar zijn er vragenlijsten ter beschikking, waar de moeilijkheidsgraad al iets hoger ligt en waar je echt van bijleert. 

Om af te sluiten kuieren we nog even in de shop. Je kan er heel wat leuke cadeautjes of gadgets kopen. Ze houden alles hier bewust betaalbaar, omdat ze het belangrijk vinden dat de mensen een herinnering kunnen meenemen naar huis. Je vindt er posters, kaartjes, schrijfgerief, notitieboekjes, artikelen passend bij het thema, ... Heb je toch niets gekocht en heb je spijt als je thuis komt, er is ook een e-shop ter beschikking!

En last but not least, er paalt een leuke brasserie-tearoom 't Vlierhof aan het museum. Wij genoten nog van een lekker stukje appeltaart met een koffie op het terrasje buiten. En maakten dan een wandeling richting zee. Het was een mooie zondagnamiddag; zeker een aanrader om te doen als koppel, met kids, met vrienden of in groep.

Je kan vlakbij het museum parkeren (je dient hiervoor het smalle straatje in te rijden); er is ook op 200m een betalende parking waar er laadpalen voorzien zijn.

Volg zeker de website om zo op de hoogte te zijn van hetgeen het Paul Delvaux Museum organiseert, je kan je ook inschrijven op de nieuwsbrief!

Alle foto’s in deze reportage heb ik zelf genomen en geef ik deze melding mee © Foudation Paul Delvaux, Belgium/SABAM, 2024 - D.R