Kunst met kinderen in het Groeningemuseum

Kunst met kinderen, is dat een goed idee? Wij vroegen het ons af en gaan dus graag de uitdaging aan om het uit te testen. En waar kunnen we dat beter dan in het Groeningemuseum? In dit Brugse museum duiken we in zes eeuwen Belgische kunst. Van de Vlaamse primitieven met Van Eyck tot de abstracte kunst van Marcel Broodthaers. 

Eerlijk is eerlijk, het is met een klein hartje dat we het Groeningemuseum met onze twee kinderen binnen stappen. Ook al zijn Ella en Lars geregeld terug te vinden in een museum, de klassieke schilderkunst lijkt op het eerste zicht niet het meest sexy onderwerp voor onze bijna tieners. Al snel worden we echter van het tegendeel overtuigd. Dikwijls zijn het de kinderen die langer bij een schilderij blijven staan en ons verrassen met kleine details uit het werk. Wij nemen jullie alvast graag mee langs onze vier favoriete werken van het museum.

Sanne is in ons gezin de grootste fan van de klassieke schilderkunst. Het is dan ook geen verrassing dat hij gaat voor een Van Eyck als zijn favoriet. Deze Vlaamse primitief is dan ook een echte mijlpaal in de geschiedenis van de schilderkunst. Het is vooral het realisme in zijn schilderijen dat bij ons een grote wow teweeg brengt. De haren van Maria lijken zo echt en ieder kreukje in haar kleed is perfect nageschilderd. En van dat laatste zijn zelfs onze kinderen onder de indruk.

Ikzelf ben dan weer niet de grootste fan van de 16^deeeuwse schilderkunst, maar voor deze meneer maak ik graag een uitzondering. Al van in de lessen esthetica 25 jaar geleden ben ik onder de indruk van de symboliek en allerlei kleine verhaaltjes die deze schilder in zijn werken verstopt. Fantastisch toch dat je na enkele minuten naar het werk te staren blijft nieuwe tafereeltjes ontdekken. 

Soms is het een onbekend werk van een onbekende schilder dat het meest in het oog springt. En dat is exact waarom Lars dit werk als zijn favoriet koos. Het beeld van de dode vogels is zo levensecht geschilderd. Doordat ook de lijst geschilderd is lijkt er zelfs een soort 3D-effect te ontstaan. We inspecteren het schilderij van dichtbij, stappen daarna achteruit om het even van op afstand te bekijken. We zijn duidelijk geboeid door dit werk en voor we het goed en wel door hebben blijkt dat we hier al meer dan 5 minuten staan te kijken. Zo zie je maar dat het niet altijd de meest bekende werken zijn die met de grootste pluimen gaan lopen.

Wanneer we het hoekje om, een nieuwe zaal inslaan hoor ik plots “Mama, dit is toch een Raveel?”. Wanneer ik inderdaad die prachtige Raveel in het midden van de doorgang zie pronken, maakt mijn moederhart een sprongetje. De kunstopvoeding bij onze elfjarige is alvast geslaagd. Het feit dat we in het geboortedorp van Raveel wonen en de dochter hier dus ongetwijfeld recent ook op school heeft over geleerd, laat ik even terzijde. Of het nu de herkenning of de voorkeur voor zijn stijl is, Ella kiest alvast voor het schilderij van Raveel als haar favoriet.

Kunst met kinderen, is dat een goed idee? Na ons bezoek kunnen we niet anders dan hier volmondig ja op antwoorden. Ik moet mijn mening herzien. Een kunstmuseum, het kan wel degelijk met kinderen. Het doe-boekje ‘De Groene Pluim’ (voor kinderen van 6 tot 12 jaar) gidst kinderen op een verstaanbare manier door het museum. De kinderen kiezen er zelf uit welke schilderijen zij het meest interessant vinden en krijgen hier enkele vragen en weetjes over. Het leert ook ons, volwassenen, met andere ogen naar een schilderij kijken. We sluiten ons bezoek af door letterlijk een pluim te geven aan de werken die de kinderen het mooiste vonden.

• Je kan een afzonderlijk ticket voor het Groeningemuseum kopen of een Musea Brugge card waarmee je ook de andere Brugse Musea kan bezoeken.
• Een tijdslot reserveren kan, maar is niet verplicht.
• Aan de inkom zijn er lockers voorhanden. Handig om je jassen en grote tassen op te bergen tijdens je bezoek.