In Flanders Fields is een aanrader om te bezoeken

Ieper ligt op een boogscheut van ons. Met plezier trokken we er heen om nog eens op bezoek te gaan In Flanders Fields. Het was al weer een tijdje geleden. Ieper is altijd een goed idee !  

Oorlogsmusea in de buurt

De oorlogsmusea op dagtripafstand van ons waar we nog geen bezoekje aan gebracht hebben, zijn misschien wel op één of toch op maximum twee handen te tellen. Eén ervan kunnen we nu afstippen, het In Flanders Fields museum in Ieper.

Nee, eigenlijk is dit niet correct. We zijn er al geweest – tuurlijk zijn we er al geweest want het ligt op amper een kwartiertje rijden van ons – maar het moet jaren geleden geweest zijn. In elk geval, de kinderen waren toen nog veel te klein om die uitstap nu nog te herinneren. Daarnaast zijn er al 2 van de 3 jongens eens tijdens een schooluitstap gepasseerd. Blijkbaar zal de derde dit niet meer doen, wat ons deed beslissen om er zelf toch met het gezin nog eens naartoe te trekken.

In Flanders Fields
In Flanders Fields

Het menselijk leed

In Flanders Fields is namelijk een museum dat je moet gezien hebben. Waarom? Wel, omdat het zo anders is dan alle andere museum. Daar waar andere musea het feitelijke verloop van de oorlog vertellen of een bonte verzameling van voertuigen of andere artefacten geven, vonden we in In Flanders Fields hooguit enkele wapens en absoluut nul voertuigen. We gingen er ook niet buiten met een opfrissing van het verloop van de oorlog, zelfs niet van de stellingenoorlog.

Nee, het museum legt het accent op het menselijke verhaal achter de oorlog. Uniek in zijn soort dus.

In Flanders Fields
In Flanders Fields

Ieper

Wij dus naar Ieper.

Aan het onthaal, kregen we de vraag of we enkel dit museum zouden bezoeken, of er niet voor zouden opteren om via het combiticket ook de buur te bezoeken, het Yper museum. Uiteraard gingen we hierop in.

Maar eerst het In Flanders Fields museum. Elk van ons kreeg een poppy-armbandje dat we niet alleen bij het binnenkomen dienden in te scannen maar ook op diverse plaatsen in het museum om zo welbepaalde filmpjes te activeren.

Tijdens het bezoek wandelden we eigenlijk op de eerste verdieping van de lakenhalle, dus een enorme ruimte van wel 125 meter lang, maar dat valt niet op. In deze gigantische ruimte werden diverse capsules geplaatst waar we nu eens ontluisterende foto’s van slachtoffers van de gasaanvallen konden aanschouwen, dan weer een film waar een dokter en verpleegsters van een veldhospitaal hun verzuchtingen over de wreedheden van de oorlog vertelden, konden bekijken. 

Rondom deze capsules werden etalages gevuld met allerhande persoonlijke spullen van vluchtelingen of soldaten; allemaal dus met een soms pijnlijk, maar soms ook gewoon liefdevol of grappig eigen verhaal.

Wat we in elk geval ook kunnen aanraden, is om zeker halt te houden bij de schermen waar het persoonlijk verhaal van een vluchteling, een pastoor, een soldaat van de ene kant en een van de andere kant verteld wordt. De verhalen duren misschien wel wat lang om te blijven staan maar de verteller zuigt je mee in het verhaal zodat we elk gevoel voor tijd verloren. 

Eenmaal de 125 meter afgestapt, komt er plots een eind aan het museum. Toegegeven, aan het eind hadden we een wat uitgeschud gevoel. Wat hadden we nu eigenlijk allemaal gezien. De wreedheid van de oorlog is duidelijk – en logisch – iets wat niet in één hap verteerbaar is. We moesten dit herkauwen en herkauwen. Maar ook dat is oorlog; niets leuks aan maar we moeten het blijven herinneren. En daar slagen ze in Ieper wel goed in. Ieper straalt gewoon oorlog uit. Alles in Ieper ademt oorlog, elke souvenirswinkel, elke taverne draagt wel een met de oorlog gerelateerde naam, het ene monument volgt het andere op, met als sluitstuk natuurlijk de Menenpoort. En dan te weten dat Ieper na de 1e oorlog volledig in puin lag en eigenlijk steen voor steen opnieuw opgebouwd werd. En net daarover gaat de tentoonstelling die in maart opent: Feniks, de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog.

In Flanders Fields
In Flanders Fields

Bij de buren

En dan moesten we nog bij de buur op bezoek.

Jammergenoeg was het niet meegedeeld dat dit Yper Museum al om 17 u zou sluiten. Toen we er rond 16.15 toekwamen, hadden we dus de opdracht om binnen 45 minuten het museum te doorlopen. Onbegonnen werk dus. We zullen nog eens moeten teruggaan. Maar het zag er in elk geval veelbelovend uit.

Aanrader?

Moeilijke vraag natuurlijk. Veel hangt af wat je van een museum over de Eerste Wereldoorlog verwacht. Wil je een duidelijk overzicht krijgen van de oorlog, wil je een inzicht krijgen over de stellingenoorlog of wil je meer te weten komen over het arsenaal aan voertuigen of materiaal dat gebruikt werd, dan ben je in Ieper niet aan het juiste adres.

Ben je op zoek naar verhalen over de gewone mensen achter de oorlog en wil je het historisch gebouw van de lakenhalle bewonderen, dan zal je wel aan je trekken komen in In Flanders Fields.

Praktisch?

Het museum ligt op de grote markt van Ieper. Lang zal je dus niet moeten zoeken naar het gotische gebouw. Je kan dus een combi-ticket komen voor dit museum en het Yper museum maar zorg er dan wel voor dat je voldoende tijd voor beide musea hebt. Voor 2 EUR extra kan je nog naar de top van het belfort klimmen. Let wel, dit is pas mogelijk als het weer het toelaat. 

Katrien

Ze doet niets liever dan samen met Regis en hun 3 tienerzonen met veel goesting over hun uitstappen te schrijven.
Dol op 'petites histoires' en verborgen parels; houdt van reizen; altijd in voor een goed boek of een meeslepende podcast; maakt graag tijd voor een museum of een wandeling; houdt wel van kunst met een hoekje af.