Met Emile Verhaeren langs de waterkant

De Schelde en haar idyllische waterkanten, wie ze nog niet verkend heeft, moet dat zeker eens doen. Het kan in Sint-Amands, een rustig plaatsje aan de Schelde. Op enkele passen van de rivier kan je nu ook een nieuwe tijdelijke tentoonstelling bezoeken in het Emile Verhaerenmuseum. In dit museum, dat gewijd is aan één van de belangrijkste Belgische dichters, kan je nu werken bewonderen die allemaal iets te maken hebben met… de waterkant. Riebedebie-reporter Leen ging de tentoonstelling en de waterkant verkennen, en stak ondertussen nog iets meer op over Emile Verhaeren.  

Het Emile Verhaerenmuseum ligt in een straat die ook zijn naam zijn draagt, kan het nog eenvoudiger? Bij de ingang zag ik een bord met de affiche die de tijdelijke tentoonstelling “Langs de waterkant” aankondigt. Ik ging de trap op, en zag al meteen een citaat uit een gedicht, dat zich langs de traphal wentelt. Op de eerste verdieping werd ik vriendelijk ontvangen door een jonge vrijwilligster. Ze maakte me al snel wegwijs in de tentoonstelling.  

Zijn literaire werk is Franstalig, maar het werd vertaald in tal van talen. Emile Verhaeren schreef poëzie, maar ook toneel en over schilderkunst. Emile Verhaeren werd regelmatig uitgenodigd bij het Belgische koningshuis en werd zelfs “nationale dichter”. Hij werd ook genomineerd voor de Nobelprijs voor Literatuur. Zijn werk is nog steeds actueel. Toen ik deze zomer in Oostende de tentoonstelling "Het is zondag op zee" in Mu.ZEE bezocht, stelde ik vast dat de titel van de expositie uit een gedicht van Verhaeren kwam, en dat gedicht was ook de rode draad die de getoonde werken verbond. 

Speciale aandacht gaat ook naar iets wat helemaal niet thuishoort langs de waterkant, maar er wel te vinden is: zwerfvuil. De “roadblocks” van Christine Clinckx zijn letterlijk blokken van samengeperst afval. Roel Jacobs maakte een reeks foto’s die de sporen vastleggen van een binnenkort uitgestorven beschaving. Hij nam detailfoto’s van een stukje natuur dat ontsierd wordt door een stukje zwerfvuil. Hij voegde daarbij het ‘bewijsstuk’ dat toont dat wij, de mensen, onze eigen beschaving naar de knoppen aan het helpen zijn. Van Lise Duclaux worden een reeks schilderijen van natuur met vuilnis geëxposeerd. 

Uiteraard kan ook de poëzie van Emile Verhaeren met een link met de waterkant niet ontbreken, zoals het gedicht “Les pêcheurs” of “Le chant de l’eau”. Er wordt steeds vertaling voorzien, dus het was geen probleem als het literaire Frans van Emile Verhaeren net iets te hoog gegrepen voor me was.  

Een wandeling of een fietstochtje kan je ook combineren met een boottochtje met de veerboot naar de groene overkant van de Schelde. De veerboot brengt je naar Moerzeke, waar je ook op de Scheldedijken kan fietsen of wandelen.