Yes, verlengd weekend. Het ideale moment om enkele dagen te gaan logeren bij mijn neefje en nichtje (5 en 6 jaar) tijdens hun vakantie in Oostende. En ook het ideale moment om hen te verrassen met een bijzondere uitstap: een ritje met de kusttram – of zoals zij het noemen: de ‘kus’tram, waar je onderweg elkaar een extra kusje mag geven – van Oostende, helemaal tot in Blankenberge, om daar samen SEA LIFE te bezoeken.
De uitstap zorgt al van bij de voorbereiding voor gezonde spanning. “Want, tante Malie, kunnen we daar echt onder water lopen zonder nat te worden?”
SEA LIFE Blankenberge bestaat ondertussen 30 jaar. Het is meer dan zomaar een aquarium; je wordt er figuurlijk ondergedompeld in de rijke onderwaterwereld van onze planeet. Daarbij ligt niet alleen de focus op vissen en andere zeedieren, maar ook op bescherming en herstel. Want ja, ook onze wateren en al het leven erin worden bedreigd door de klimaatverandering.
Meer dan 50 aquaria nemen je mee van zoetwaterrivieren naar tropische regenwouden en de oceaan. En wat SEA LIFE extra bijzonder maakt: sinds 1999 is er ook een opvangcentrum voor (gewonde) zeehondjes. De diertjes verblijven er zo’n 3 tot 4 maanden waarna ze (hersteld) weer in de natuur worden gelaten. Er werden ondertussen meer dan 600 dieren opgevangen.
Al van bij de start van je bezoek wordt de toon gezet. We wandelen doorheen verschillende donkere ruimtes/gebieden met kleurrijke aquaria en vaak even kleurrijke vissen.
Omdat we volgens het programma net op tijd zijn voor het voedermoment van de twee Aziatische kleinklauwotters, laten we de eerste aquaria echter even voor wat ze zijn (geen nood, ze komen straks terug!).
Je krijgt trouwens aan de ingang een stempel, waardoor je zeer makkelijk meerdere keren het parcours kunt bewandelen. Het wordt trouwens ook aangeraden om dat minstens 2 keer te doen, zodat je het meeste uit je bezoek haalt.
Maar nu dus even naar de otters: Hector en Chon. Terwijl een medewerker de diertjes voorziet van eendagskuikens en vis, vertelt een andere medewerker in 3 talen (Nederlands, Frans en Engels) honderduit over hoe deze diertjes leven. En dat er ook in België weer otters leven, nadat ze lang verdwenen waren.
Rondom ons kwamen al snel tientallen bezoekers. Voor mijn neefje en nichtje werd dat wat te druk. Gelukkig was er vlakbij iets dat hen meteen weer wist te boeien: de pinguïns.
Daar stond weinig volk, waardoor ze alle ruimte hadden om deze kolonie Humboldtpinguïns van dichtbij te zien. Geen sneeuw of ijs voor deze diertjes, maar een fijn tropisch strand. Een pinguïn waggelde nieuwsgierig richting de kinderen, die het heerlijk vonden dat het diertje hen even nieuwsgierig leek te bekijken als zij hem.
Na een korte stop bij het zeehondenopvangcentrum, trokken we naar binnen, waar voor de kinderen de echte ontdekkingsreis begon: bij de aquaria. We volgden het parcours langs verschillende biotopen: van zoetwaterrivieren naar de Amazone, waar ook de beruchte piranha’s zwemmen.
Maar het grootste enthousiasme kwam bij de clownvissen en de Picasso doktersvissen, beter bekend als ‘Nemo’ en ‘Dory’. Neusjes tegen het glas, soms ook geholpen door de vergrootglazen die er klaar lagen, en eindeloos wijzen.
Ook Cracker de zeeschildpad stal de show. Hij kreeg net zijn eten (waaronder iets wat verdacht leek op broccoli?) dat hij bijna tastbaar dichtbij voor onze neus oppeuzelde.
Daarna volgde het prachtige hoogtepunt: de Ocean tunnel, waar je effectief onder water kunt lopen zonder nat te worden. De kinderen keken hun ogen uit naar de vele kleurrijke vissen, groot en klein, die naast en boven voorbij zwommen.
We sloten ons bezoek af met een ander voedermoment, deze keer bij de zeehonden. Het publiek zit op een grote tribune, waardoor het voor de kinderen veel minder druk overkwam. We konden niet alleen zien hoe de 3 zeehonden gevoederd werden; ondertussen gaf een medewerker uitleg hoe SEA LIFE zieke of verzwakte zeehonden opvangt en verzorgt.
De medewerker vertelde ook hoe je het verschil kan zien tussen een zeehond die rust en een die hulp nodig heeft, en vooral wat je moet doen als je er eentje vindt op het strand (“niet dichterbij komen en al zeker niet aanraken!”).
De kinderen luisterden aandachtig. Zelfs zo goed dat ze de volgende dag nog perfect konden vertellen wat je wel en niet mag doen als je een zeehondje op het strand ziet liggen.
Met de kusttram reden we terug naar Oostende, moe maar voldaan, en een zeer leerrijke ervaring rijker.
SEA LIFE was een uitstap vol speelse en leerrijke verwondering. De kinderen konden er zich vergapen aan de kleurrijke vissen en andere zeedieren, nieuwsgierige pinguïns en zeehonden. Tegelijkertijd hebben ze geleerd hoe belangrijk het is om goed te zorgen voor de zee en de dieren die die zee hun thuis noemen.
In SEA LIFE Blankenberge vind je het enige zeehondenopvangcentrum van België. Maak ook kennis met de knotsgekke pinguïns, speelse otters en de geredde zeeschildpad Cracker.
Ik ben Marie-Lise, enthousiast reiziger en verhalenverteller. Ik werk communicatie- en marketingstrateeg, en in mijn vrije tijd trek ik er graag op uit met mijn fotocamera, op zoek naar mooie plekken en onverwachte ontmoetingen.
Het gezin van Riebedebie-reporter Leen Holvoet trok naar zee voor een korte vakantie. Op de goed gevulde agenda stond uitwaaien op het strand, maar uiteraard ook uitstapjes doen. Je ontdekt hier waarom Sea Life Center in Blankenberge meer dan dik de moeite waard is:
