Verdwaalplezier voor kleine speurneuzen in het doolhof van Loppem

Tijdens de zomervakantie zijn wij altijd op zoek naar leuke avonturen met onze kleuter. En nee, daarvoor hoeven het niet altijd snelle attracties, hoge achtbanen of wilde waterbanen te zijn. Soms is een doolhof, een flinke portie nieuwsgierigheid en een kleine speurneus meer dan genoeg voor een namiddag vol avontuur. We trokken deze keer naar het Doolhof van Loppem! 

Op het programma? Het doolhof ontdekken, een mol zoeken en vooral… proberen om daarna ook weer buiten te geraken!

Het doolhof ligt vlak bij het kasteel van Loppem, midden in een prachtige groene omgeving. Alleen al de wandeling ernaartoe is leuk. Rust, natuur en een mooi park rondom het kasteel… hier kan je gerust wat langer blijven rondhangen.

Bij het onthaal kregen we een brochure en een spelboekje mee. Onze opdracht werd meteen duidelijk: zoek de mol ergens in het midden van het doolhof en vind daarna opnieuw de weg naar buiten. Klinkt eenvoudig, toch?

Er zat alleen een klein addertje onder het gras: de ingang is ook de uitgang. De weg naar onze vriend de mol vinden is dus één ding. Daarna nog weten hoe je in hemelsnaam terug bij het begin raakt… dat is blijkbaar een heel andere opdracht.

We keken even over het doolhof heen. Piece of cake. Toch?
Onze kleine meid zette haar speurneus op scherp en daar gingen we!

Eigenlijk begon ons avontuur al voor we een stap in het echte doolhof hadden gezet.

Aan de straat staat mooi aangegeven waar je moet zijn, maar eenmaal op de parking moesten we toch even rondkijken om de ingang te vinden zoeken en wandelen voor we de ingang vonden. Een soort mini-doolhof als opwarmertje, zeg maar. 😉

Onze kleine meid liet het alvast niet aan haar hart komen. Zij keek maar naar één ding uit: dat echte doolhof.

Want een doolhof? Dat is natuurlijk spannend.

Zullen we de weg vinden?
Wat zit er allemaal verstopt?
En vooral: gaan we verdwalen?

Dat laatste zouden we snel genoeg ontdekken...

De eerste meters gingen vlot. Links. Rechts. Nog eens rechts. Doodlopend. Oké, terug dan. Misschien hier? Of nee… daar? En wacht eens even… Waren we hier daarnet ook al niet?

Wat van buitenaf nog behoorlijk overzichtelijk leek, bleek eenmaal tussen de hagen plots een pak ingewikkelder. Want eerlijk: na een tijdje beginnen al die paadjes verdacht hard op elkaar te lijken.

Onze kleine speurneus? Die gaf natuurlijk geen krimp. Met flinke passen stapte ze van het ene wandelpad naar het andere. Weer een doodlopend stukje? Geen probleem. Omdraaien en verder zoeken.

Mama en papa begonnen ondertussen iets vaker te twijfelen aan hun richtingsgevoel. Maar hé, zolang de kleuter overtuigd voorop loopt, doen wij gewoon alsof alles perfect volgens plan verloopt.

En toen… Aha! Daar was hij! Na flink wat zoeken vonden we eindelijk onze vriend de mol in het midden van het doolhof.

Missie geslaagd!

Of toch het eerste deel ervan. Want nu was het tijd om het spelboekje erbij te nemen. Daarin staan verschillende leuke opdrachtjes die kleine speurneuzen onderweg kunnen oplossen.

Zoek de verschillen? Geen probleem voor onze meid. Nog voor wij goed en wel alles bekeken hadden, had zij de verschillen al gevonden. Dat speurneusdiploma was ondertussen wel verdiend.

Na al dat zoeken zagen we dat het stilaan tijd werd om richting huis te vertrekken. En ook een klein buikje begon ondertussen behoorlijk te knorren. Dus: op naar de uitgang!

Alleen… Van waar kwamen we nu eigenlijk? Uh oh. Opnieuw links. Rechts. Terug. “Volgens mij moeten we daar zijn.” Of toch niet. “Hier zijn we al geweest!” Zeker? Geen idee.

En zo werd plots duidelijk waarom de ingang ook de uitgang maken eigenlijk best slim is. De mol vinden is leuk, maar je moet natuurlijk ook nog terug zien te geraken. Gelukkig hadden we nergens haast mee. Want dat is net het leuke aan zo'n doolhof: verkeerd lopen hoort gewoon bij het avontuur.

En jawel hoor: uiteindelijk vonden we de weg terug. Na al dat zoeken hadden we onze beloning meer dan verdiend. Aan de ingang kan je een ijsje kopen en daar hoefden we onze kleine avonturier uiteraard geen twee keer voor te overtuigen.

Smullen maar!

Vanop het bankje keken we nog eens uit over het doolhof. Wauw. Daar hadden wij dus net kriskras doorheen gelopen. Vanop een afstand zag het er plots weer allemaal zo eenvoudig uit. Schijn bedriegt. 😉

Wat we trouwens pas tijdens ons avontuur ontdekten: je kan midden in het doolhof ook heerlijk picknicken.

Op een prachtige, idyllische plek staat een grote boom met rondom bankjes waar je even kan zitten, rusten en genieten. En eerlijk? Toen we dat zagen, dachten we meteen hetzelfde: “Hadden we dit maar geweten!”

Een picknick meenemen en die midden in het doolhof opeten, lijkt ons namelijk zalig. Zeker met kinderen. Maar goed… dan hebben we meteen een reden om nog eens terug te komen!